Ah Gazze! Ah Gazze’nin çocukları… “Mekke’de hacılar hû der Allah” nidalarının arşa yükselmesi gibi, “Gazze’de çocuklar Dondum Diye İnler!” feryatları ne zaman arşa yükselecek? İttifaklar ne zaman Gazze için harekete geçecek? Gazze’nin payına sadece nutuklar, öfkeli kınamalar, işe yaramayan çağrılar mı düşecek?

Ah Gazze! Sen modern çağda sadece Müslümanların, İslam ümmetinin değil, tüm insanlığın vicdanının, insafının, samimiyetinin imtihanısın. Sen bir turnusol kağıdısın! İyilerle kötüleri, vicdanlılarla vicdansızları, dürüstlerle sahtekârları ayıran bir turnusol kâğıdı…

Ah Gazze! Sen neymişsin öyle! Küçücük varlığınla koskoca bir uygarlığı, asırların kökleştirdiği bir uygarlığı alıp yere çaldın, çürük bir elmaya dönüştürdün, hasta yatağına yatırdın, ölüme mahkûm ettin. Tarih, on yıllarca muhasara altına alınan, açık bir zindana dönüştürülen, açlığa mahkûm edilen, soykırıma tabi tutulan küçük bir kentin halkının dünyanın en güçlü uygarlığının çöküşünü başlattığını yazacak ve gelecek nesiller bu kent halkının destanını büyük bir şaşkınlık ve hayranlıkla okuyacak.

Ah Gazze! Yüce yaratıcı nasıl gazaba gelmiyor? Utanç içinde neden erimiyor vicdanlar? Bunca acı karşısında hala nasıl gülebiliyor gözler, tatlı tatlı konuşabiliyor diller?

Ah Gazze! Çocukların üşüyor değil mi? Minik gözlerdeki derin acı, hüzün, korku, umutsuzluk, yakarış, çaresizlik kahrediyor seni değil mi?

Onur ve izzet için her şeyi göze alan Gazze! İmdadını korkak, bir duayı bile sana çok gören umursamaz, uyuşuk yığınlara değil de yüce yaratıcıya yükselten, “Hasbünallahu ve ni’mel vekîl”, “Allah bize yeter, O ne güzel vekildir” diye haykıran Gazze! Bunca tuğyan, bunca ıssızlık, bunca vahşet, bunca katliam, bunca acı, bunca yıkım karşısında asla geri çekilmeyi, teslim olmayı düşünmeyen, “Heyhat min'ez-zille", "Zillet bizden uzaktır!" düsturunu şiar edinen Gazze!

Ey sevgili Gazze! Can Gazze! Özgürlerin gönlündeki en nadide çiçek, en mest edici gül olan Gazze! Merak etme sen! "Fe men ya'mel miskâle zerratin hayran yerahu, ve men ya'mel miskâle zerratin şerran yerahu", “Artık kim zerre ağırlığınca bir hayır işlerse, onun karşılığını (mükâfatını) görür ve kim de zerre ağırlığınca bir kötülük (şer) işlerse, onun karşılığını (cezasını) görür" diyen bir rabbin var. Allah, asla iş olsun diye söz söylemez! O’nun vaadi haktır. Elbette bu destanın, yiğitliğin, fedakârlığın ödülünü alacaksın. Çok geçmeden hem de…

Ve seni yalnız bırakanlar… Sana ve dostlarına, yardımcılarına düşmanlık yapanlar. Senin acıların üzerinden çıkar devşirip kapalı kapılar arkasında senin düşmanlarınla el sıkışanlar, onlara yardım ellerini uzatanlar. Elbette onlar da hak ettikleri karşılığı alacaklar.

Merak etme sen Gazze, Allah adildir! Adalet sahibidir! Öyle bir adalet ki, tatlı rüyaları kabusa çevirecek, zulüm üzerine kurulu iktidarları yerle bir edecek, Filistin’i özgürleştirecek, Filistin’in dostlarına izzet bahşedecek, soykırımcıların, Epstein sapkınlarının ipiyle kuyuya inenleri derin karanlıklar içinde yokluğa gömecek bir adalet…